Πατριαρχείο Ιεροσολύμων: Η Επόμενη Μέρα

1
164

06NewGateΚαι πριν αλέκτωρ λαλήσει τρις, ήρθαν τα στοιχεία που μας επιτρέπουν τη δημοσίευση του παρόντος κειμένου. Η ουσιαστική και τυπική αδυναμία των διοικούντων το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων να αντισταθούν στα ξένα και ισχυρά κέντρα αποφάσεων, είναι γνωστή εδώ και χρόνια. Άλλωστε, η εκθρόνιση του Πατριάρχη Ειρηναίου και κυρίως η μεθόδευση της είναι η πλέον σημαντική απόδειξη για το ποιος καθοδηγεί και διαχειρίζεται τόσο τα οικονομικά όσο και τα εκκλησιαστικά ζητήματα του Πατριαρχείου. Μια σπάνια και αρκετά αντικειμενική άποψη των γεγονότων που οδήγησαν στην εκθρόνιση του Πατριάρχη Ειρηναίου αλλά και στα μετέπειτα γεγονότα που ακολούθησαν, μπορεί να βρεθεί στο ντοκιμαντέρ της Εβραίας σκηνοθέτιδος Danae Ellon, με τίτλο «The Patriarch’s Room» (https://www.youtube.com/watch?v=sR-R8habwWM). Ο Πατριάρχης Ειρηναίος με ένα σχέδιο που εξυφάνθηκε στην Ελλάδα με τη συμμετοχή των τότε αρμοδίων Υπουργών (Εξωτερικών και Παιδείας – Θρησκευμάτων) και με τη βοήθεια των κρατικών υπηρεσιών του Ισραήλ αλλά και με την ενίσχυση των Παλαιστινιακών Ορθοδόξων κοινοτήτων, βρέθηκε αντιμέτωπος με αντιπάλους που δε μπορούσε να αντιμετωπίσει.

IEROSOLIMA

Παρά τα όποια δικά του λάθη τόσο στη διοίκηση του Πατριαρχείου όσο και στη διαχείριση των οικονομικών, η αντίδραση και η μεθόδευση για την ανατροπή του ήταν πραγματικά εντυπωσιακή. Με τρόπο όχι ιδιαίτερα κανονικό και με τη συνδρομή «φωνών», εκβιασμών και παροτρύνσεων από εξωγενείς παράγοντες, έγινε η εκλογή του νέου Πατριάρχη Θεοφίλου, ενός κληρικού χαμηλών τόνων με καταγωγή από την Πελοπόννησο, ο οποίος είχε καλές σχέσεις με τους «Κρητικούς» αλλά και έξωθεν καλή μαρτυρία ως μετριοπαθής και μακριά από ίντριγκες και δολοπλοκίες. Φαινόταν ως ιδανική λύση εκείνη την εποχή για να επαναφέρει τη γαλήνη στο Πατριαρχείο αλλά και ιδανικός για κάποια κέντρα που επιθυμούσαν τη χειραγώγηση του. Δύο χρόνια μετά την εκλογή του αναγνωρίστηκε κι επίσημα από το κράτος του Ισραήλ και έλαβε και το διπλωματικό διαβατήριο που του αναλογούσε. Ήδη όμως είχαν αρχίσει τα όργανα σχετικά με τον τρόπο που θα λειτουργούσε η οικονομική υπηρεσία του Πατριαρχείου και το τι θα γινόταν με την ακίνητη περιουσία. Ένας «φίλος απ’ τα παλιά», ο Άραβας με Ισραηλινό διαβατήριο δικηγόρος Ραμί Μούγκραμπι (δεν τον αναφέρουμε στα αγγλικά διότι έχουμε δει αρκετές «εκδόσεις» του ονόματός του σε επίσημα κι ανεπίσημα έγγραφα), ανέλαβε να διαμορφώσει το περιβάλλον για ενοικιάσεις, εκχωρήσεις και άλλες δραστηριότητες οικονομικού περιεχομένου. Προς αυτή την κατεύθυνση απέσπασε τουλάχιστον δύο πληρεξούσια από τον Θεόφιλο για την εκπροσώπηση τόσο του ιδίου όσο και του Πατριαρχείου, πριν ακόμα αναγνωριστεί. Η νομική αντίδραση του Πατριάρχη Ειρηναίου, ο οποίος έχει ν’ αντιμετωπίσει και δίκες που αφορούν τη δική του διαχείριση, τον δικαίωσε και η πρώτη επαφή του Θεοφίλου με τις Ισραηλινές αρχές κατέληξε σε απόδοση γης και ύδατος  προκειμένου να επιτευχθεί η αναγνώριση. Οι ενοικιάσεις γής και ακινήτων του Πατριαρχείου γίνονται πάντα από τον εκπρόσωπο του Πατριαρχείου (Μούγκραμπι) και από μια σειρά εταιρειών (πολλές εξ’ αυτών είναι off shore εκτός Ισραήλ, δηλαδή ο ιδιοκτήτης – εκπρόσωπος είναι άγνωστος). Τα ποσά που αναγράφονται στις συμβάσεις είναι σχεδόν πάντα χαμηλότερα (αρκετά) από την εμπορική αξία των ακινήτων (με βάση τις επίσημες εκτιμήσεις) και ο μέγιστος αριθμός των συμβάσεων δε συνοδεύεται από Συνοδικές αποφάσεις ή έστω από γνωμοδοτικές διαδικασίες από άλλους φορείς του Πατριαρχείου, παρά μόνο από την υπογραφή του Πατριάρχη. Κάποιος κακεντρεχής θα συμπέραινε πως κάτι είναι σάπιο στο βασίλειο της Δανιμαρκίας, κάποιος αντικειμενικός παρατηρητής θα αναρωτιόταν γιατί δεν τηρούνται οι διαδικασίες και τέλος κάποιος αφελής θα έλεγε πως ο θεοφώτιστος Πατριάρχης δε γνωρίζει πολύ καλά τι κάνει. Πάρτε όποια πλευρά θέλετε, το ένα και μοναδικό συμπέρασμα είναι πως το Πατριαρχείο χάνει από αυτές τις συναλλαγές. Το άλλο ερώτημα που από μόνο του μπαίνει, είναι αν οι συναλλαγές είναι νόμιμες χωρίς τη συγκατάθεση της Ιεράς Συνόδου του Πατριαρχείου και κατά πόσο οι οικονομικές του υπηρεσίες γνωρίζουν σε βάθος τις συναλλαγές αυτές. Έκανε κανείς τον κόπο να ρωτήσεις ή έστω να αναζητήσει αν είναι ενήμεροι οι Πατέρες για το γίνεται με την περιουσία που προσωρινά διαχειρίζονται;

cropped-orthodox1.jpg

Από την άλλη πλευρά μια σειρά πληροφοριών αναφέρει ότι ο Θεόφιλος διοικεί με τρόπο απολυταρχικό και κάθετο το Πατριαρχείο. Ταιριάζει αυτός ο τρόπος σε έναν χαμηλών τόνων Ιεράρχη με μετριοπαθή προσωπικότητα; Δύο τινά: Ο πριν την εκλογή Θεόφιλος είναι άλλος άνθρωπος από τον μετά την εκλογή ή, ο Θεόφιλος αναγκάζεται και καθοδηγείται σε τέτοιας μορφής διοίκηση από άλλους ενδογενείς και εξωγενείς παράγοντες. Το γεγονός είναι πως κανείς στην Αγιοταφική Αδελφότητα δε μιλάει, όντας σε ένα καθεστώς «περίεργο». Μάλλον οι πριν την εκλογή Θεοφίλου «φωνές» έχουν και χέρια και αυτά τα χέρια είναι επικίνδυνα. Άλλο ένα μυστήριο είναι πως πολλοί από εκείνους που γνωρίζουν διασπείρουν ειδήσεις πως ο Θεόφιλος δεν θα είναι για πολύ ακόμα στο θρόνο του, είτε λόγω προβλημάτων υγείας, είτε λόγω άλλων μεθοδεύσεων, ήτοι ένας ακόμα πιο υπάκουος και ουδέτερος Πατριάρχης είναι προ των πυλών. Όσο για το πρόσωπο αυτό μάλλον έχει κλείσει, ο Αρχιεπίσκοπος Κατάρων Μακάριος, πέτρα του σκανδάλου με το Πατριαρχείο Αντιοχείας, φαίνεται να πληροί τις προϋποθέσεις και να είναι έτοιμος για την επόμενη μέρα. Πληροφορίες αναφέρουν πως περίπου το 80% της ακίνητης περιουσίας του Πατριαρχείου βρίσκεται πλέον σε χέρια άλλα που είτε με μακροχρόνιες μισθώσεις είτε με άλλες μεθόδους θα καταλήξουν να έχουν στον έλεγχο τους αυτό που κρατάει ζωντανό το Πατριαρχείο. Είναι δε απορίας άξιον γιατί οι Παλαιστινιακές ορθόδοξες κοινότητες που διαρρήγνυαν τα ιμάτιά τους για την κακοδιαχείριση του Πατριάρχη Ειρηναίου, τώρα σιωπούν και μάλιστα η σιωπή τους είναι εκκωφαντική. Έχει να κάνει μήπως με το γεγονός πως συγγενικά πρόσωπα του ηγέτη της Παλαιστινιακής Αρχής συνεργάζονται με το κράτος του Ισραήλ σε κοινά επιχειρηματικά projects; Όσο για την Ελληνική κυβέρνηση τα πράγματα είναι απλά: Ερασιτεχνισμός, άγνοια για τους χειρισμούς, αδιαφορία και ολίγον φόβος (που να μπλέκουμε τώρα). Πάντως δε μπορεί κανείς να πει κανείς πως το Ελληνικό ΥΠΕΞ δε γνωρίζει την κατάσταση. Όσο για την Εξαρχία του Αγίου Τάφου στην Ελλάδα και τα ακίνητα που αυτή διαχειρίζεται (περί τα 140) αλλά και την κινητή της περιουσία, τα πάντα γίνονται τόσο νόμιμα που κανείς δεν ασχολείται. Οι μόνοι που κάτι έχουν καταλάβει τι γίνεται είναι οι Ιορδανοί αλλά κι αυτοί έχουν τα δικά τους εσωτερικά προβλήματα ν’ αντιμετωπίσουν και το Πατριαρχείο στην παρούσα φάση δεν αποτελεί φορέα σταθερότητας, όπως άλλες εποχές, δεδομένου πως εμπλέκονται σημαντικά πρόσωπα της Ιορδανίας στο Πατριαρχείο που δεν είναι εύκολο να ελεγχθούν.

Ποιος ωφελείται από την όλη κατάσταση; Μα φυσικά εκείνος που από την εποχή ακόμα του μακαριστού Διοδώρου είχε σχεδιάσει, χρηματοδοτήσει και συνεχίζει να εκτελεί ένα μακρόπνοο πρόγραμμα για την απόκτηση της γης του Πατριαρχείου και την ισχυροποίηση των κοινοτήτων των εποίκων. Με τα κέντρα αποφάσεων εκτός Ισραήλ, με τεράστια οικονομική επιφάνεια και με συστηματική επιχειρηματική και νομική καθοδήγηση, με τη συνδρομή επαγγελματιών από το city του Λονδίνου αλλά και με αρκετά πιεστική πολιτική στο Πατριαρχείο με διαφόρους τρόπους, έχουν πετύχει και συνεχίζουν να πετυχαίνουν τους στόχους τους. Ο Πατριάρχης Θεόφιλος έκανε ότι μπόρεσε για να επιταχύνει την επίτευξη αυτών των στόχων, με αντάλλαγμα που κανείς δε γνωρίζει αλλά πολλοί εικάζουν ποιο είναι αυτό. Η Αγιοταφική Αδελφότητα, όντας σε συνεχή νάρκη και με αρκετά μέλη της «ευνουχισμένα», παρακολουθεί τις εξελίξεις χωρίς να παίρνει καμία πρωτοβουλία και χωρίς να κάνει οιαδήποτε κίνηση για να αποτρέψει αυτό που έρχεται. Όσο για τις Παλαιστινιακές ορθόδοξες κοινότητες, η φθίνουσα πορεία του Πατριαρχείου, πιθανότατα θα συμπαρασύρει κι αυτούς μαζί στον αφανισμό, γεγονός που πολλοί εύχονται και κυρίως το προετοιμάζουν. Βέβαια, πάντα υπάρχουν λύσεις για κάθε πρόβλημα, αρκεί το πρόβλημα να περιγραφεί σωστά και να υπάρξει η βούληση για την επίλυσή του. Αλλά, όπως λέγεται σ’ αυτές τις περιπτώσεις, έχει ο Θεός!

1 ΣΧΟΛΙΟ

  1. Από το 1988 έχω καταγγείλει δημοσίως , ώς μέλος της Αγιοταφιτικής Αδελφότητος , ως Επίσκοπος του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων και μέλος της Συνόδου του Πατριαρχείου( πράγματα που νομίζω ότι με κάνουν συνυπεύθυνο γιά την κατάσταση στο Πατριαρχείο, αλλά και μου δίνουν το δικαίωμα αλλά και την υποχρέωση να ενδιαφέρομαι και να εκφράζω την γνώμη μου για ότι έχει σχέση με το Πατριαρχείο), ( Βλέπε την προσωπική μου ιστοσελίδα http://www.archbishopnikiphoros.com ) Δυστυχώς τα γεγονότα με έχουν ξεπεράσει και σήμερα η κατάσταση είναι, το λιγότερο, εκτός ελέγχου.

    Διάβασα αυτά που γράφετε σχετικά με την κατάσταση στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, και πονάει η ψυχή μου γιατί, πράγματα και καταστάσεις, τα οποία θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί, εάν είχαμε σωστή διοίκηση και διαχείριση, να είναι σήμερα εκτός ελέγχου.

    Μέσες, άκρες, αυτά που γράφετε στο δημοσίευμά σας, είναι αλήθεια και, θα έλεγα, ίσως η κατάσταση να είναι ακόμη ποιό χειρότερη από αυτήν που περιγράφετε, και από αυτήν που περιέγραψα έγώ, τα τελευταία 28 χρόνια με την διαμαρτυρία μου που εξιστορείται στην ιστοελίδα μου, ( και την οποία διαμαρτυρία την πλήρωσα πολύ ακριβά, αν , και βεβαίως, δεν μετανοιώνω καθόλου γι’ αυτό).

    Ποιός φταίει γι’ αυτό ; Σίγουρα την μεγαλύτερη ευθύνη φέρουμε εμείς οι Αγιοταφίτες, συμπεριλαμβανομένου και του εαυτού μου, οι «ήρωες», οι «φύλακες» οι «υπηρέτες» των Παναγίων Προσκυνημάτων της Πίστεώς μας στούς Αγίους Τόπους, της Μεγαλύτερης και πολυτιμότερης κληρονομιάς της πίστεως και του γένους μας, την οποία ἐμπιστεύτηκε στα χέρια μας η Θεία Πρόνοια. Φταίνε και άλλοι όμως για την κατάσταση αυτή. Και φταίνε γιατί, το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων και τα Πανάγια Προσκυνήματα, δεν είναι προσωπική περιουσία, ούτε του Πατριάρχου, ούτε των υπολοίπων Αγιοταφιτών( για να την διαχειρίζονται, όπως την διαχειρίζονται), αλλά ανοίκουν σε όλο τον κόσμο , ως Παγκόσμια Προσκυνήματα.

    Καταγγέλω, λοιπόν πρώτα, τον Οικουμενικό Πατριάρχη, ο οποίος, ως συντονιστής της ζωής της Ορθοδόξου Εκκλησίας,( όχι ο «Πάπας»), καί οποίος γνωρίζει τα πράγματα καλύτερα απ’ τον καθένα, ( όπως μας είπε χαρακτηριστικά σε μένα και σε δυο άλλους Αγιοταφίτες (οι οποίοι, δόξα τω Θεώ, είναι εν ζωή ακόμη), σε μια προσωπική μας συνάντηση στο Πατριαρχείο το 1992, στην Κωνσταντινούπολη). Δεν έκανε λοιπόν τίποτε ο Οικουμενικός Πατριάρχης για να βοηθήσει να μπεί κάποια τάξη στην κατάσταση στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων. Κατά τα άλλα βεβαίως «η Ορθόδοξος Εκκλησία είναι μία, είμαστε όλοι μέλη της , ενδιαφερόμαστε ο ένας για τόν άλλο, όταν ό ένας πονάει συμμετέχουμε όλοι κλπ, κλπ.». Χωρίς ντροπή, μόνο όταν κάποιος «Διόδωρος» ή κάποιος «Χριστόδουλος» κάνουν «κύματα» και «παρεκτρέπονται» αμφισβητώντας την «απόλυτη εξουσία» μας, μόνο τότε ενεργοποιούμαστε και φτάνουμε να διακόπτουμε και τις σχέσεις μας και να απειλούμε με την εσχάτη των ποινών.

    Καταγγέλω και την Ελληνική Εκκλησία, και την Εκκλησία της Κύπρου, οι οποίοι θα μπορούσαν να κάνουν πάρα πολλά, αλλά δεν έκαναν τίποτε, για να προλάβουν την επιδείνωση της κατάστασης στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων. Δεν θα γράψω περισσότερα εδώ, γιατί θα πρέπει να γράψω ολόκληρο βιβλίο. Μόνο θέλω να εκφράσω το παράπονό μου, και το παράπονο των Αγιοταφιτών Πατέρων ( και των εν ενεργεία, αλλά και εκείνων οι οποίοι γιά πολλούς και διαφόρους λόγους έφυγαν από το Πατριαρχείο, η και ἐξεδιώχθησαν κακήν κακώς, ή έφυγαν από το Πατριαρχείο είς ένδειξιν διαμαρτυρίας για την κατάσαση , καλή ώρα, τους φέρθηκαν σαν να ήταν οι μεγαλύτεροι εγκληματίες, και αδιαφόρησαν τελείως για την τύχη τους.

    Σαν παράδειγμα αναφέρω την περίπτωσή μου. Ο Πατριάρχης Θεόφιλος, χωρίς να με καλέσει σε δίκη, χωρίς να μου απαγγείλει κατηγορίες, χωρίς να μου δώσει το δικαίωμα να ἀπολογηθῶ, μέ καθήρεσε, και ούτε καν με ενημέρωσε γιά την καθαίρεση και για τούς λόγους γιά τούς οποίους με καθήρεσε. Από ότι γνωρίζω, σε όλο τον κόσμο, και ο μεγαλύτερος εγκληματίας έχει το δικαίωμα να απαιτήσει μια δίκαιη δίκη και μόνο στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων οι Αγιοταφίτες δέν έχουν κανέναν δικαίωμα, σαν να είναι οι χειρότεροι σκλάβοι του κόσμου. ( Καί ύστερα, μετά από μιά μια τέτοια μεταχείριση των Αγιοταφιτών, περιμένουν να έλθουν νέοι για να ενταχθούν στην Αδελφότητα !!!). Γιά το ότι με καθήρεσαν το έμαθα κυριολεκτικά στον δρόμο από κάποιον γνωστό μου, και αργότερα όταν ζήτησα από την Εκκλησία της Ελλάδος να λειτουργήσω, και μου αρνήθηκαν με την δικαιολογία ότι με καθήρεσαν στο Πατριαρχείο. Οταν μάλιστα ζήτησα να μου δώσουν αντίγραφο του εγγράφου του Πατριαρχείου μου το αρνήθηκαν, λέγοντας μου ότι ηταν απόρρητο. Οταν, ύστερα από αυτό, με εξώδικο, ζήτησα από τον Πατριάρχη να με ενημερώση για την καθαίρεση , μου επέστρεψε το ἐξώδικο σαν απαράδεκτο, επειδή , λέει, το υπέγραψα ως Αρχιεπίσκοπος Ασκάλωνος. Αλλά πώς θα υπέγραφα αφού δεν είχα επίσημη ενημέρωση ;

    Τέλος πάντων, υπάρχει Θεός, ο Οποίος θα μας κρίνει όλους, και πρώτα έμένα, και από Εκείνον περιμένω την δίκαιη κρίση Του.

    Αρχιεπίσκοπος Ασκάλωνος Νικηφόρος

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ