Μια «Ιστορική» (;) Συνάντηση

0
154

Για πρώτη φορά συναντήθηκαν πριν από λίγα εικοσιτετράωρα στο Αμάν της Ιορδανίας οι πατριάρχες Ιεροσολύμων κ. Θεόφιλος και Αντιοχείας κ. Ιωάννης, με αφορμή τη συμμετοχή τους στην 11η Γενική Συνέλευση του Συμβουλίου Χριστιανικών Εκκλησιών Μέσης Ανατολής, όπου και συζητήθηκαν μεταξύ άλλων θέματα σχετικά με τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι Εκκλησίες στη Μέση Ανατολή και τις σχέσεις ανάμεσα στους χριστιανούς και τους μουσουλμάνους της περιοχής.

Πρόκειται για μια μη αναμενόμενη, πλην όμως προσδοκώμενη, συνάντηση ανάμεσα στους προκαθήμενους των δύο Πατριαρχείων, καθώς λόγω της από καιρού διαμάχης τους για την εκκλησιαστική δικαιοδοσία στο μουσουλμανικό Κατάρ ο πατριάρχης Αντιοχείας δεν είχε συμμετάσχει στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο των Ορθοδόξων Εκκλησιών που διοργανώθηκε τον Ιούνιο στην Κρήτη.

Αναφορικά με το παρασκήνιο του άνευ προηγουμένου «πολέμου» ανάμεσα στα δύο Πατριαρχεία, να υπενθυμίσουμε ότι η διαμάχη ξεκίνησε όταν η φιλοαμερικανική κυβέρνηση του Κατάρ, υπό την πίεση των διεθνών εξελίξεων και φοβούμενη τον αραβικό εθνικισμό, έδωσε πριν από λίγα χρόνια την άδεια να λειτουργήσουν στην Ντόχα έξι χριστιανικές εκκλησίες (από μία ορθόδοξη, ρωμαιοκαθολική, κοπτική, συροϊνδική του Μαλαμπάρ, αγγλικανική και προτεσταντική) και στο πλαίσιο αυτής της πολιτικής για την ορθόδοξη εκκλησία απευθύνθηκε στην Αγιοταφική Αδελφότητα του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων.

Από την πλευρά της η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Αντιοχείας, δοκιμαζόμενη και από τις διώξεις των τζιχαντιστών, θεώρησε ότι με τον τρόπο αυτό τροφοδοτήθηκε ο αραβόφωνος «εθνοφυλετισμός» όχι μόνο στη Συρία και τον Λίβανο, όπου ζουν οι περισσότεροι πιστοί της, αλλά και στην Αίγυπτο και την Παλαιστίνη. Έτσι ξεκίνησε μια διαμάχη που κορυφώθηκε όταν το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων ίδρυσε επισκοπή στο Κατάρ, εγκαθιστώντας προκαθήμενο τον Ηρακλειώτη Μακάριο ως Αρχιεπίσκοπο «Κατάρων», πράξη που το Πατριαρχείο Αντιοχείας έκρινε ως αντικανονική θεωρώντας όχι μόνο ότι το Κατάρ, μαζί με όλες τις χώρες του Αραβικού Κόλπου, ανήκει στη δική του εκκλησιαστική δικαιοδοσία αλλά και ότι το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων εκμεταλλεύθηκε την εξαιρετικά δυσχερή του θέση λόγω του αιματηρού εμφυλίου στη Συρία για να κατοχυρώσει ως δική του εκκλησιαστική επαρχία αυτή του Κατάρ.

Εν τω μεταξύ το Πατριαρχείο Αντιοχείας, έχοντας και την υποστήριξη του Πατριαρχείου της Μόσχας, με σχετικές επιστολές τόσο προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο και τους υπόλοιπους προκαθήμενους των Ορθοδόξων Πατριαρχείων και Αυτοκεφάλων Εκκλησιών όσο και προς τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων κ. Θεόφιλο, έχει αφήσει να εννοηθεί ότι επιφυλάσσεται για τις κανονικές ενέργειες στις οποίες θα προβεί προς αποκατάσταση της εκκλησιαστικής τάξεως, κατόπιν του αδικήματος της εισπήδησης σε ξένη εκκλησιαστική επαρχία.

Κι ενώ οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ θα μπορούσαν να προσθέσουν πολλά στο ακανθώδες ερώτημα «Σε ποιον ανήκει το Κατάρ;» εστιάζοντας και στις ενδεχόμενες πολιτικές προεκτάσεις του θέματος, επιφυλασσόμεθα για το αν η συνάντηση των δύο πατριαρχών στην Ιορδανία κατέστη αναγκαία λόγω των μείζονων θεμάτων του Συμβουλίου ή αν προοιωνίζεται άμεσες εξελίξεις με σκοπό να εξαντληθούν τα περιθώρια ειρηνικής επίλυσης του ζητήματος.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ