Η Ανάγλυφη Εικόνα του Ταξιάρχη: Από αίμα και πίστη πλασμένη

0
1626

Στο Μανταμάδο της Λέσβου βρίσκεται ένα από τα σημαντικότερα προσκυνήματα του νησιού, η Ιερά Μονή του Ταξιάρχη, του Αρχιστράτηγου του Θεού και Αρχαγγέλου Μιχαήλ, που προστατεύει το ανθρώπινο γένος και χαρίζει ελπίδα στους πιστούς χριστιανούς. H εικόνα του Ταξιάρχη είναι μοναδική στον ορθόδοξο χριστιανικό κόσμο, καθώς είναι ανάγλυφη!

Σύμφωνα με την παράδοση, γύρω στα 1100 μ.Χ. υπήρχε στο σημείο τούτο ένα ανδρικό μοναστήρι προς τιμήν των Αρχαγγέλων. Οι πειρατές που λυμαίνονταν το Αιγαίο έμαθαν ότι εκεί υπήρχε πολύς πλούτος και μια νύχτα μπήκαν με σχοινιά από τα τείχη και έσφαξαν όλους τους μοναχούς.

Αποτέλεσμα εικόνας για ταξιαρχης μανταμαδος

Mέσα στο Ιερό Άγιο Bήμα του ναού, μαζί με τον λειτουργούντα ιερέα, βρισκόταν και ένα καλογεροπαίδι, ο δόκιμος Γαβριήλ, που κατόρθωσε να ανεβεί στη σκεπή και να κρυφτεί. Αυτό το αντιλήφθηκαν οι πειρατές και έβαλαν σκάλες για να τον πιάσουν. Αλλά η στέγη μετατράπηκε σε μια φουρτουνιασμένη θάλασσα και στο μέσον, πανύψηλος και αγριωπός, με σπαθί στο χέρι που πετούσε αστραπές εμφανίστηκε ο Ταξιάρχης έτοιμος να τους επιτεθεί! Πανικόβλητοι οι πειρατές τράπηκαν σε άτακτη φυγή προς τη θάλασσα, αφήνοντας όλα τα λάφυρά τους στην αυλή του μοναστηριού.

O δόκιμος μοναχός, όταν αντίκρισε σφαγμένους τους μοναχούς, συνέλαβε τη θεόπνευστη ιδέα να συγκεντρώσει το αίμα τους, να το αναμείξει με χώμα, να φτιάξει πηλό και να ιστορήσει τη μορφή του Αρχαγγέλου Mιχαήλ, όπως την είδε πάνω στη σκεπή κατά τη θαυμαστή παρουσία του. Άρχισε λοιπόν να πλάθει την εικόνα του Ταξιάρχη ανάγλυφη, δίνοντάς της τη μορφή που είδε. Ήταν όμως τόσο αφοσιωμένος ώστε δεν πρόσεξε ότι ο πηλός τελείωνε… Έτσι τελείωσε το πρόσωπό του και το υπόλοιπο σώμα του το έφτιαξε αναγκαστικά πολύ μικρό, δυσανάλογο και ασύμμετρο.

Πέρασαν αιώνες. Το μοναστήρι ερειπώθηκε από τις αλλεπάλληλες επιδρομές των Αγαρηνών. Τον 18ο αιώνα ο μικρός παλαιός ναός αντικαταστάθηκε με νέο και μεγαλύτερο, μα η ανάγλυφη θαυματουργή εικόνα του αρχαγγέλου διασώθηκε ως τις μέρες μας, όπως ακριβώς τη φιλοτέχνησε ο δόκιμος Γαβριήλ διατηρώντας την πρώτη ζωντάνια της. Έχουν μάλιστα καταγραφεί μαρτυρίες πιστών πως η μορφή του Ταξιάρχη αλλάζει όψη φανερώνοντας τα συναισθήματά του απέναντι στον προσκυνητή…

Η ανέγερση του νέου ναού

Το χτίσιμο του νέου ναού του Αρχαγγέλου Μιχαήλ άρχισε και τελείωσε με ένα θαύμα. Η επιτροπή που συγκροτήθηκε για την ανέγερσή του αποφάσισε να τον χτίσει λίγο μακρύτερα από το μοναστήρι. Οι εργάτες άρχισαν να σκάβουν τα θεμέλια, αλλά το πρωί τα βρήκαν σκεπασμένα με χώμα, ενώ τα εργαλεία τους ήταν στην αυλή του παλιού ναού. Ξαναέσκαψαν τα θεμέλια από την αρχή. Και όταν βράδιασε, άφησαν επίτηδες τα εργαλεία τους εκτεθειμένα, ενώ μερικοί άνδρες κρύφτηκαν στους θάμνους για να δουν τι θα συμβεί. Τα μεσάνυχτα λοιπόν είδαν κάτι ανέλπιστο. Ένα δυνατό φως σηκώθηκε από τον παλιό ναό, σχημάτισε καμπύλη και στάθηκε πάνω από τα θεμέλια. Ύστερα ακολούθησε την αντίστροφη πορεία και χάθηκε. Οι φύλακες έμειναν εκστατικοί. Συγχρόνως ένιωσαν μυρωδιά από φρεσκοσκαμμένο χώμα. Πλησίασαν στα θεμέλια και τα βρήκαν πάλι σκεπασμένα. Έτρεξαν στο δέντρο που ήταν κρεμασμένα τα εργαλεία, αλλά εκείνα έλειπαν! Ξεκίνησαν ζαλισμένοι για τον παλιό ναό, στο μοναστήρι του Ταξιάρχη. Είχε αρχίσει να χαράζει, όταν ακούστηκε ξαφνικά ή καμπάνα της μονής. Σταμάτησε για λίγο κι άρχισε πάλι να χτυπάει σιγά και ρυθμικά. Κι όμως, καθώς αργότερα έμαθαν, δεν τη χτυπούσε ανθρώπινο χέρι… Έφτασαν, τέλος, στο μοναστήρι και μπήκαν στην αυλή. Εκεί είδαν ακουμπισμένα στον τοίχο με τάξη τα εργαλεία, στο ίδιο σημείο που τα είχαν βρει και την προηγούμενη μέρα. Κατάλαβαν λοιπόν πως ήταν θέλημα του Αρχαγγέλου να χτιστεί ο καινούργιος ναός στη θέση του παλιού

Η κατασκευή ξεκίνησε. Όλοι βοηθούσαν στις εργασίες, ακόμα και οι Τούρκοι. Τον σέβονταν τον Ταξιάρχη από παλιά και τον φοβόντουσαν, καθώς, όταν μερικοί από αυτούς είχαν τολμήσει να προσβάλουν το ναό του, τον είχαν δει άγριο να τους κυνηγάει και να τους διώχνει! Κι όταν ήρθε η ώρα να μετακινηθεί η ανάγλυφη εικόνα, στάθηκε αδύνατο. Ο Ταξιάρχης εμπόδισε κάθε προσπάθεια για μετακίνησή της. Ήθελε η εικόνα του να παραμείνει εκεί που την είχε τοποθετήσει ο δόκιμος Γαβριήλ.

Λίγο πριν από το τέλος της ανεγέρσεως του ναού τα χρήματα τελείωσαν. Ένα βράδυ, στο σπίτι του ταμία κι ενώ εκείνος καθόταν σε μια πολυθρόνα σκεπτικός, άνοιξε ξαφνικά η πόρτα και ένας άγνωστος πέρασε μέσα, ανέβηκε τη σκάλα και προχώρησε στο δωμάτιο όπου βρισκόταν το μπαούλο με τα λιγοστά χρήματα της επιτροπής. Ο ταμίας προσπάθησε να σηκωθεί, αλλά δεν μπόρεσε – ένιωθε τα πόδια του καρφωμένα. Άκουσε το μπαούλο να ανοίγει κι ύστερα από λίγο να κλείνει. Μετά είδε τον ξένο να επιστρέφει με βήματα αργά και βαριά. Ήταν ένας νέος με σγουρά μαλλιά και ματιά φωτεινή σαν αστραπή. Χαμογέλασε στο νοικοκύρη και είπε: «Τα χρήματα για τις πληρωμές βρίσκονται μέσα στο μπαούλο»Ύστερα κούνησε το χέρι, σαν να τον χαιρετούσε, άνοιξε την εξώπορτα και χάθηκε στο σκοτάδι. Ο ταμίας έτρεξε στο μπαούλο. Ήταν κλειδωμένο. Το άνοιξε και… τι να δει! Τρεις σειρές από φλουριά και λίρες. Τα χρυσά αυτά νομίσματα, που πρόσφερε για το ναό του ο ίδιος ο Αρχάγγελος Μιχαήλ, ήταν ακριβώς όσα χρειάζονταν για να πληρωθούν τα έξοδα μέχρι και το τελευταίο γρόσι!

Αποτέλεσμα εικόνας για ταξιαρχης μονη μανταμαδος

Τα ιερά κειμήλια της μονής

Στην εκκλησία φυλάσσεται ο αρχιερατικός Σάκος του Εθνομάρτυρα Οικουμενικού Πατριάρχου Γρηγορίου του Ε΄. Επίσης τα λείψανα του δόκιμου Γαβριήλ και το ματωμένο ζωνάρι του ηγουμένου της μονής, που σφαγιάστηκε από τους Aγαρηνούς μαζί με τους υπόλοιπους μοναχούς. (Ανακαλύφθηκαν το 1950, έπειτα από όραμα μιας μοναχής).

O ναός του Tαξιάρχη γιορτάζει δύο φορές τον χρόνο. Mία στη γιορτή των Αρχαγγέλων στις 8 Νοεμβρίου και τη δεύτερη την Kυριακή των Mυροφόρων, που είναι τα εγκαίνιά του.

Οι Λέσβιοι τον ονομάζουν με πολλά ονόματα: Μιχαήλ, Στρατής (Στρατηγός), Αστράτγος, Ταξιάρχης. Και πολλά παιδιά του νησιού κατά τη βάπτισή τους ονομάζονται με το όνομα του Ταξιάρχη.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ