Ένα θαυματουργό εκκλησάκι στην καρδιά τριών ιερών πλατανιών!

Ένα θαυματουργό εκκλησάκι στην καρδιά τριών ιερών πλατανιών!

0
594
Ένα από τα ωραιότερα και πιο πρωτότυπα θρησκευτικά μνημεία της Ελλάδας, διάσημο στην Ορθοδοξία, είναι η Παναγία η Πλατανιώτισσα στο ομώνυμο χωριό του Αιγίου.

Κρυμμένη στην κουφάλα ενός δέντρου, εκεί όπου σμίγουν τρεις αιωνόβιοι πλάτανοι ύψους 17 μέτρων, η Παναγιά η Πλατανιώτισσα αποτελεί ένα λαμπρό προσκύνημα και με τα θαύματά της τροφοδοτεί τους απανταχού χριστιανούς με πίστη και ελπίδα.

Καθώς ο προσκυνητής μπαίνει στο ναό, δεξιά και τρία μέτρα πάνω από το έδαφος, παρατηρεί μια ιδιαίτερη κοιλότητα βάθους 30 εκ. και ύψους 70 εκ.
Στην κοίλη και λεία επιφάνειά της είναι τυπωμένη ανάγλυφη, αμετάβλητη στους αιώνες, η εικόνα της Θεοτόκου που κρατά στα χέρια της το Θείο Βρέφος. Το κεφάλι της Παναγίας βλέπει προς τα δεξιά, όπου και το χέρι της που βαστά το βρέφος. Η εικόνα είναι πανομοιότυπη με την ονομαστή ανάγλυφη εικόνα του Μεγάλου Σπηλαίου. Οι διαστάσεις της είναι ακριβώς ίδιες και οι εξοχές είναι αντιστοίχως εσοχές στην εικόνα του ιερού πλατάνου.

Το αποτύπωμα της εικόνας της Παναγίας μετρά από 1.200 έως 1.700 χρόνια. Από τότε που ανακαλύφθηκε λειτουργεί ως προσκύνημα, ενώ πλήθος πιστών καταφθάνουν όχι μόνο από την Ελλάδα αλλά και από το εξωτερικό.

Στο σημείο του ιερού αποτυπώματος της Θεοτόκου ο φλοιός του Πλατάνου είναι νεκρός και αμετάβλητος αρκετούς αιώνες, με πάχος πάρα πολύ μικρό. Γύρω όμως από αυτό το σημείο το πλατάνι βλασταίνει και αναπτύσσεται κανονικά ακόμα και μέσα στην κουφάλα του δέντρου!Αν, όπως μερικοί εσφαλμένα υπέθεσαν, το αποτύπωμα αυτό ήταν άτεχνα φτιαγμένο από την εποχή των πρώτων χριστιανών, θα ήταν αδύνατο η εικόνα και το τοπικό νέκρωμα του ξύλου να διατηρούνται αμετάβλητα χωρίς τη βοήθεια της Θείας Δυνάμεως, εφόσον το ίδιο το δέντρο αναπτύσσεται και βλασταίνει αδιάκοπα.

Ο ναΐσκος γιορτάζει στις 8 Σεπτεμβρίου, στη γέννηση της Θεοτόκου. Χωράει μέχρι και 20 προσκυνητές. Εδώ τελούνται γάμοι, βαφτίσεις, παρακλήσεις, πανηγυρικός εσπερινός και, βέβαια, η Θεία Λειτουργία στις 8 του μήνα.

Αποτέλεσμα εικόνας για παναγια πλατανιωτισσα

Σύμφωνα με τις θρησκευτικές παραδόσεις η ιστορία του ιερού προσκυνήματος έχει ως εξής:

Στις αρχὲς του 4ου μ.Χ. αιώνα γεννήθηκαν στη Θεσσαλονίκη τα αδέλφια Συμεών και Θεόδωρος. Σπούδασαν ρητορική, φιλοσοφία και ποίηση. Κατόρθωσαν κυρίως να ενσαρκώσουν στον εαυτό τους τον τύπο του ιδεώδους χριστιανού.

Ανέβηκαν στον Όλυμπο και τέλος πήγαν στα Ιεροσόλυμα, να προσκυνήσουν τους Αγίους Τόπους. Εκεί ο επίσκοπος Μάξιμος τους χειροτόνησε ιερείς γύρω στο 340 μ.Χ.

Ενώ διέμεναν στα Ιεροσόλυμα αξιώθηκαν να δουν στο όνειρό τους τη Θεοτόκο μαζὶ με τους Αποστόλους Παύλο, Ανδρέα και Λουκά. Τούς παραγγέλνει να μεταβούν στην Αχαΐα, όπου η Χάρη του Θεού με το Θέλημα της Παρθένου θα τους οδηγήσει να βρουν την ανάγλυφη εἰκόνα που εξιστορεί ο Ευαγγελιστής Λουκάς και είναι φτιαγμένη απὸ κερί, μαστίχα και άλλες ύλες και σ᾿ αὐτό το σημείο να κτίσουν μονή.

Τὰ δυὸ ἀδέλφια ἀκολούθησαν τὴ Θεία ἐντολὴ καὶ ἀναχώρησαν ἀπὸ τὰ Ἱεροσόλυμα γιὰ τὴν Ἀχαϊκὴ γῆ. Μετὰ ἀπὸ κουραστικὴ πορεία καὶ ἀφοῦ πέρασαν τὴν κοίτη τοῦ Κερυνίτη καὶ ἔφτασαν στὴν Πλατανιώτισσα, κοιμήθηκαν ἀνάμεσα στὰ 3 πλατάνια. Ἐκεῖ προσεύχονταν γιὰ τὴν εὕρεση τῆς Εἰκόνας, ὅταν ἐμφανίστηκαν καὶ πάλι στὸ ὄνειρό τους ὁ Πρωτόκλητος Ἀνδρέας καὶ ὁ Εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς, ποὺ τοὺς εἶπαν νὰ περπατήσουν ἀνατολικὰ στὶς ὄχθες τοῦ Βουραϊκοῦ ποταμοῦ, ποὺ ἀπεῖχε δυὸ ὧρες ἀπὸ ἐκεῖ.

Σύμφωνα μὲ τὶς ἀποστολικὲς ὁδηγίες ἐκεῖ θὰ συναντοῦσαν μια αγνὴ καὶ ἅγια βοσκοπούλα, τὴν Εὐφροσύνη, ἡ ὁποία θὰ τοὺς ὁδηγήσει νὰ βροῦν τὴν Θεομητορικὴ Εἰκόνα.

Γιὰ τὴ συνέχεια ὑπάρχουν δυὸ ἐκδοχές: Κατὰ τὴν πρώτη ποὺ φαίνεται νὰ εἶναι καὶ ἡ πιθανότερη, οἱ Ἅγιοι Πατέρες κατευθύνθηκαν πρὸς τὴν Ζαχλωροῦ καὶ μὲ τὴν ὑπόδειξη τῆς βοσκοπούλας Εὐφροσύνης βρῆκαν στὶς 23 Αὐγούστου τοῦ 362 μ.Χ. μέσα σὲ σπήλαιο τὴν Εἰκόνα τῆς Κεχαριτωμένης. Κρατᾶ στὴ δεξιά της μεριὰ τὸ Νήπιο, τὸν Μέγα Ἐλευθερωτῆ τῶν Πνευμάτων, τὸ νικητὴ τοῦ θανάτου καὶ τῆς φθορᾶς, τὸ Σωτήρα Χριστό. Τὸ 840 μ.Χ. ὅταν μαινόταν ἡ αἵρεση τῶν Εἰκονομάχων, ἡ Μονὴ τοῦ Μεγάλου Σπηλαίου πυρπολήθηκε. Εὐτυχῶς ὅμως ἡ Θαυματουργὴ Εἰκόνα διασώθηκε καὶ οἱ πιστοὶ τὴν περιέφεραν σὲ ὅλες τὶς πόλεις καὶ τὰ χωριὰ γιὰ νὰ στερεωθεῖ ἡ πίστη τῶν χριστιανῶν.

Σὲ μιὰ τέτοια περιφορὰ τῆς Εἰκόνας τῆς Παναγίας τῆς Σπηλαιώτισσας, οἱ Ἱερομόναχοι τῆς Μονῆς διανυκτέρευσαν στὸν ἴδιο τόπο ποὺ εἶχαν διανυκτερεύσει στὸ παρελθὸν οἱ Ἅγιοι Πατέρες Συμεὼν καὶ Θεόδωρος. Στὴν κουφάλα τῆς ρίζας τῶν τριῶν Πλατανιῶν, ὅπου κρέμασαν καὶ τὴν Εἰκόνα, στὸ κοῖλο ἐσωτερικὸ τοῦ Ἱεροῦ Πλατάνου, μὲ θαυμαστὸ τρόπο καὶ πραγματικὰ χωρὶς νὰ τὸ χωράει ἀνθρώπινος νοῦς, ἀπέναντι ἀκριβῶς ἀπὸ τὴ θέση ποὺ ἦταν κρεμασμένη ἡ Ἱερὴ Εἰκόνα τῆς Θεοτόκου, χαράκτηκε πανομοιότυπο ὁμοίωμα Αὐτῆς.

Κατὰ μία δεύτερη ἐκδοχή, τὴν ὥρα ποὺ οἱ Ἅγιοι Πατέρες Συμεὼν καὶ Θεόδωρος ἔβλεπαν στὸ ὄνειρο τοὺς τὸν Πρωτόκλητο Ἀνδρέα καὶ τὸν Εὐαγγελιστὴ Λουκᾶ νὰ τοὺς παρακινοῦν νὰ πᾶνε στὶς ὄχθες τοῦ Βουραϊκοῦ γιὰ νὰ βροῦν τὴν Εἰκόνα, εἶδαν τὸν Εὐαγγελιστὴ Λουκᾶ νὰ δείχνει μὲ τὰ δάκτυλά του πρὸς τὰ Δυτικά. Νὰ δείχνει δηλαδὴ ἕνα ἀπὸ τὰ τρία πλατάνια, ὅπου κοιμήθηκαν οἱ Ἅγιοι Πατέρες. Συγχρόνως τοὺς παρακινοῦσε νὰ δοῦν τὴν στιγμὴ ἐκείνη ποὺ ἡ εἰκόνα τῆς Θεοτόκου μὲ τὴ Βοήθεια τῆς Θείας Δύναμης ἀποτυπωνόταν στὴν κουφάλα τοῦ δέντρου. Τοὺς παρακινοῦσε μάλιστα νὰ ἐξετάσουν τὴ μορφή, τὸ εἶδος, τὸ σχῆμα καὶ τὶς διαστάσεις οἱ ὁποῖες εἶναι ἀκριβῶς ἴδιες μὲ τὴν πρωτότυπη εἰκόνα τοῦ Μεγάλου Σπηλαίου.

Οἱ Ἅγιοι Πατέρες ξύπνησαν τρομαγμένοι καὶ κοιτώντας ἀνατολικὰ εἶδαν ἕνα ἀστραποπυροειδές, ἀστραπόμορφο μεγάλο φῶς, ποὺ βγαίνοντας ἀπὸ τὴν Ἀνατολή, κινήθηκε σὲ εὐθεία γραμμὴ καὶ χτύπησε στὸν κορμὸ τοῦ Πλατάνου. Μετὰ ἀπὸ λίγο οἱ ἅγιοι Πατέρες κοίταξαν ἐκεῖ ὅπου εἶχε χτυπήσει τὸ Θεῖο Φῶς, καὶ εἶδαν μπροστὰ τοὺς τὸ Ἱερὸ ἀντίτυπο τῆς Ἁγίας καὶ Πανσέπτου Εἰκόνας. Κατόπιν κατευθύνθηκαν πρὸς τὴ Ζαχλωροῦ, ὅπου καὶ βρῆκαν τὴν εἰκόνα στὶς 23 Αὐγούστου τοῦ 362 μ.Χ.

Κατ᾿ αὐτὴ τὴν ἐκδοχὴ λοιπόν, τὸ θαῦμα τῆς ἀποτύπωσης ἔγινε τὸ 362 μ.Χ. Δὲν ἦταν ὅμως τὸ μοναδικὸ ποὺ συνέβη. Ἕνα ἄλλο θαῦμα, παράδοξο καὶ ἐξαίσιο ἔλαβε χώρα τὴν ἴδια στιγμή. Τὰ τρία ἐκεῖνα πλατάνια, συνενώθηκαν παραδόξως σὲ ἕνα Πλάτανο μὲ τρεῖς κορμούς, διατηρώντας ὅμως τὸ καθένα τὴν ὑπόστασή του καὶ συμβολίζοντας ἔτσι τὸ τρισυπόστατό της μιᾶς Θεότητας. Τὰ τέσσερα πλατάνια γύρω ἀπὸ τὸν Ἱερὸ Πλάτανο συμβολίζουν τοὺς τέσσερις Εὐαγγελιστές. Σὲ ὅλες τὶς παραδόσεις, ἡ ἱστορία τοῦ Ἱεροῦ Προσκυνήματος τῆς Πλατανιώτισσας, σχετίζεται ἀναπόσπαστα μὲ τὴν ἱστορία τῆς Μεγαλοσπηλαιώτισσας Θεοτόκου.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

+ ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ