Γιατί αγίασαν οι βασιλείς Μαρκιανός και Πουλχερία;

0
515

Στην Ορθόδοξη Εκκλησία μας, ανάμεσα στη χορεία των αγίων της υπάρχουν και πολλοί βασιλείς και αυτοκράτορες οι οποίοι αφοσιώθηκαν στη διακονία της Εκκλησίας εντάσσοντας την κοσμική τους δύναμη στη δόξα του Θεού. Ανάμεσά τους ήταν και η ευσεβής Αυγούστα του Βυζαντίου Πουλχερία και ο σύζυγός της Μαρκιανός.

Το αυτοκρατορικό αυτό ζεύγος του Βυζαντίου αγιοποιήθηκε για τις υπηρεσίες που προσέφερε στην Εκκλησία και η μνήμη τους τιμάται στις 17 Φεβρουαρίου.

Η Πουλχερία, κόρη του αυτοκράτορα Αρκαδίου (395-408) και της Ευδοκίας και αδελφή του αυτοκράτορα Θεοδοσίου Β’ του Μικρού (408-450), πρωτοστάτησε για την περιφρούρηση της ορθοδόξου πίστεως. Όταν το 429 ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Νεστόριος παρουσίασε τη γνωστή αίρεσή του που δεχόταν τις δύο φύσεις του Ιησού, τη θεϊκή και την ανθρώπινη, και όχι την ενιαία φύση του Θεανθρώπου, ο Θεοδόσιος τάχθηκε με το μέρος του. Η συνετή, δυναμική και πολύ μορφωμένη Πουλχερία όμως, που ασκούσε μεγάλη επιρροή στον μικρότερο αδελφό της, τον έπεισε να συγκαλέσει τη Γ’ Οικουμενική Σύνοδο στην Έφεσο (431) και να καταδικάσει τις δοξασίες του Νεστόριου.

Η ίδια, που συγκυβέρνησε με τον Θεοδόσιο ως τον θάνατό του, αφιερώθηκε ολοκληρωτικά στον Θεό και στο λαό. Αποφάσισε δε να μείνει σε όλη της τη ζωή παρθένος (ακόμα και μετά το γάμο της!) και γι’ αυτό φορούσε συνεχώς τη μοναχική καλύπτρα. Προσευχόταν και νήστευε και σε κάθε της απόφαση προηγούνταν θερμή προσευχή στον Θεό. Επιδίωξε μάλιστα να έχει κοντά της ευσεβείς συμβούλους όλα τα χρόνια της εξουσίας της.

Φρόντισε ακόμα να χτίσει λαμπρούς ναούς, όπως το ναό των Βλαχερνών στην Κωνσταντινούπολη και μοναστήρια, όπως τις Μονές Εσφιγμένου και Ξηροποτάμου στο Άγιον Όρος. Ίδρυσε πλήθος ευαγών ιδρυμάτων (νοσοκομεία, πτωχοκομεία, ορφανοτροφεία κ.λπ.), ενώ το 438 φρόντισε να αρθεί μια μεγάλη αδικία που διέπραξαν οι γονείς της: Να αποκαταστήσει τη μνήμη του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου και να μεταφέρει τα λείψανά του στη Βασιλεύουσα, παρακαλώντας γονατιστή τον άγιο να συγχωρήσει τους γονείς της που τον κατεδίωξαν.

Μετά το θάνατο του Θεοδόσιου, ως μόνη νόμιμη διάδοχος του θρόνου, παντρεύτηκε τον Μαρκιανό. Τον επόμενο χρόνο ο Μαρκιανός συγκάλεσε τη Δ’ Οικουμενική Σύνοδο στη Χαλκηδόνα, η οποία καταδίκασε την αίρεση του Ευτυχούς, που δίδασκε ότι η θεία φύση του Χριστού απορρόφησε πλήρως την ανθρώπινη (Μονοφυσιτισμός).

Ο Μαρκιανός και η Πουλχερία είχαν μια σύντομη βασιλεία, την οποία αφιέρωσαν στη στήριξη της Ορθοδοξίας και στη φιλανθρωπία, γι΄αυτό και ήταν πολύ αγαπητοί από το λαό.

Η Πουλχερία πέθανε το 453 αφιερώνοντας την περιουσία της στους φτωχούς. Τη θρήνησε ολόκληρη η αυτοκρατορία και η Εκκλησία την ανακήρυξε αγία. Ο δε Μαρκιανός πέθανε το 457 και ανακηρύχτηκε και αυτός άγιος.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ