Κυριακή της Απόκρεω: Η συγκλονιστική ώρα της Κρίσης του Κυρίου

0
907

Το Ευαγγέλιο της Κυριακής των Απόκρεω αναφέρεται στην πιο συγκλονιστική ώρα της ιστορίας, τη μοναδική εκείνη ώρα της μελλούσης Κρίσεως που ο Κύριος, ως μέγας Κριτής, θα έρθει με τις αμέτρητες στρατιές των αγγέλων του για να κρίνει τους ανθρώπους όλων των αιώνων. 

 

Ας παρακολουθήσουμε τι μας παραδίδει το Ευαγγέλιο της μέρας αυτής (Ματθ. κε’ 31-46):

Όταν δε έλθει ο Υιός του ανθρώπου με όλη του τη δόξα και μαζί με αυτόν όλοι οι άγγελοί του, τότε θα καθίσει στο θρόνο του, τον λαμπρό και ένδοξο. Και θα συναχθούν εμπρός του όλα τα έθνη της γης, από της δημιουργίας του Αδάμ μέχρι της συντελείας του κόσμου, και θα χωρίσει αυτούς μεταξύ τους με όση ευκολία χωρίζει ο ποιμήν τα πρόβατα από τα ερίφια.

Και θα θέσει τα μεν πρόβατα στα δεξιά του, τα δε ερίφια στα αριστερά. Τότε θα στραφεί ο βασιλεύς σε εκείνους που θα βρίσκονται στα δεξιά του και θα πει: «Ελάτε εσείς, οι ευλογημένοι του Πατρός μου, και κληρονομήστε τη βασιλεία των ουρανών, η οποία έχει ετοιμασθεί για σας από τότε που θεμελιωνόταν ο κόσμος. Διότι πείνασα και μου δώσατε να φάω, δίψασα και με ποτίσατε, ήμουν ξένος που δεν είχα τόπο να μείνω και με επήρατε στο σπίτι σας. Ήμουν γυμνός και με ενεδύσατε, αρρώστησα και με επισκεφθήκατε, ήμουν στη φυλακή και ήλθατε να με δείτε». Τότε θα αποκριθούν προς αυτόν οι δίκαιοι και θα πουν:

«Κύριε, πότε σε είδαμε πεινασμένο και σε θρέψαμε ή διψασμένο και σου δώσαμε νερό; Πότε σε είδαμε ξένο και σε περιμαζέψαμε ή γυμνό και σε ενεδύσαμε; Πότε σε είδαμε ασθενή ή φυλακισμένο και ήλθαμε να σε επισκεφθούμε;» Και θα αποκριθεί σ’ αυτούς ο βασιλεύς: «Αλήθεια σας λέω, κάθε τι που κάνατε, δια να εξυπηρετήσετε κάποιον από τους αδελφούς μου, που φαίνονται άσημοι και ελάχιστοι μέσα στην κοινωνία, το κάνατε εις εμέ». [Ο Χριστός, ο βασιλεύς, που είναι ο Υιός του Θεού αλλά και υιός του ανθρώπου, τους πάσχοντας, τους πτωχούς και γυμνούς, αυτούς τους οποίους οι ματαιόδοξοι και υπερήφανοι περιφρονούν, τους θεωρεί αδελφούς του, τέκνα του ουρανίου Πατρός και τους περιβάλλει με όλη του την αγάπη. Γι’ αυτό και κάθε βοήθεια που τους προσφέρεται τη θεωρεί ως προσφερομένη σ’ αυτόν τον ίδιο].

Τότε θα πει και σε εκείνους που στέκονται στα αριστερά του: «Πηγαίνετε στο αιώνιο πυρ, που έχει ετοιμασθεί για το διάβολο και τους πονηρούς αγγέλους του. Διότι επείνασα και δεν μου δώσατε να φάω, δίψασα και δεν με ποτίσατε. Ξένος ήμουν και δεν με πήρατε στο σπίτι σας, γυμνός και δεν με ενεδύσατε, άρρωστος και φυλακισμένος και δεν με επισκεφθήκατε».

Τότε θα αποκριθούν και αυτοί λέγοντας: «Κύριε, πότε σε είδαμε πεινασμένο ή διψασμένο ή ξένο ή γυμνό ή ασθενή ή φυλακισμένο και δεν σε υπηρετήσαμε;». Τότε θα αποκριθεί σ’ αυτούς και θα πει: «Αλήθεια σας λέω· εφ’ όσον δεν κάνατε τα καλά αυτά σε κάποιον από αυτούς που ο κόσμος θεωρεί πολύ μικρούς, ούτε σε εμένα κάνατε». Και θα απέλθουν αυτοί μεν εις την αιώνια κόλαση μαζί με το διάβολο, οι δε δίκαιοι εις την αιώνια ζωή μαζί με τον Θεό. [Έτσι η δικαία κρίσις θα έχει γίνει, το δίκαιο θα αποδοθεί και η ασάλευτη αποκατάσταση θα πραγματοποιηθεί].

Βλέπουμε λοιπόν ότι ο Κύριός μας, που εμφανίζεται ως ο Δίκαιος Κριτής, θέτει τις προϋποθέσεις εκείνες που καταξιώνουν τον άνθρωπο να εισέλθει στη Βασιλεία Του. Προϋποθέσεις που συνδέονται με τη σχέση που αναπτύσσει με τον Θεό αλλά και με το συνάνθρωπό του.

Μετά τη Δευτέρα Παρουσία, οι ευλογημένοι του Θεού θα κληρονομήσουν τη Βασιλεία των ουρανών, θα εισέλθουν στον Παράδεισο και θα βιώσουν μια νέα ζωή, από την οποία θα απουσιάζει κάθε «οδύνη, λύπη και στεναγμός». Εκεί δεν θα υπάρχουν αδικίες, αρρώστιες, θάνατος. Εκεί θα έχουν σβήσει όλα τα πάθη κι όλα θα είναι γεμάτα χαρά. Όλα θα είναι φως

Κι οι κολασμένοι θα βιώσουν τη φρίκη της κολάσεως. Θα βλέπουν αιωνίως μέσα τους τα αποτυπώματα των αμαρτιών τους, θα νιώθουν ντροπή και απελπισία, θα περικυκλώνονται από θάνατο. Το μεγαλύτερο όμως μαρτύριο των κολασμένων θα είναι ότι θα ζουν χωρίς Θεό. Και θα υποφέρουν μακριά από την αγάπη Του.

Η μέλλουσα κρίση είναι αναπόφευκτη. Είναι η απαραίτητη προϋπόθεση για την είσοδο στη νέα πραγματικότητα της βασιλείας του Θεού. Και οι άνθρωποι, ως ελεύθερα όντα, πρέπει να τοποθετηθούν στη βασιλεία του Χριστού ανάλογα με τη δική τους επιλογή σ’ αυτή τη ζωή.

Ύψιστο κριτήριο της κρίσεως θα είναι η στάση και συμπεριφορά τους απέναντι στους συνανθρώπους τους. Η θετική ή η αρνητική στάση τους θα κρίνει τελικά αν θα είναι κληρονόμοι της βασιλείας του Θεού. Η χριστιανική λοιπόν αγάπη είναι αυτή που θα καθορίσει εν τέλει τη θέση του καθενός μας.

Η ενθύμηση επομένως της φοβερής μελλούσης Κρίσεως στην αρχή του Τριωδίου είναι απαραίτητη, διότι απώτερος σκοπός του όλου πνευματικού αγώνα μας είναι να βρεθούμε εκ δεξιών του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού κατά τη μεγάλη Kρίση.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ